หอยเต้าปูน ภัยเงียบแห่งท้องทะเล

หอยเต้าปูน เป็นชื่อที่คนไทยใช้เรียกกันโดย ทั่วไป แต่ชาวต่างประเทศจะรู้จักกันในชื่อ Cone shell เนื่องจากหอยชนิดนี้จะมีรูปร่างทรงกรวยหัวป้านและ เรียวแหลมลงไปทางด้านปลายเหมือน กับถ้วยไอศครีม โคนหรือลูกข่างนั่นเอง หอยเต้าปูนเป็นหอยทะเล ฝาเดียว ซึ่งมีการจัดทางอนุกรมวิธานโดยอยู่ใน Phylum Mollusca, Class Gastropoda, Subclass Orthogastropoda, Supperorder Caenogastropoda, Order Sorbeoconcha, Suborder Hypsogastropoda, Infraorder Neogastropoda, Supperfamily Conoidea, Family Conidae, Genus Conus
                หอยเต้าปูนมีการแพร่กระจายอย่างกว้างขวาง มากทั่วโลกประมาณ 500 ชนิด ส่วนใหญ่จะพบใน บริเวณเขตร้อน (Tropical Zone) เช่น หอยเต้าปูน ราชสำนัก (Court cone: Conus aulicus Linnaeus, 1758) พบบริเวณหมู่เกาะฮาวายถึงมหาสมุทรอินเดีย,หอยเต้าปูนลายแผนที่ (Geographer cone: Conus geographus Linnaeus, 1758) และหอยเต้าปูน ลายหินอ่อน (Marbled cone: Conus marmoreus Linnaeus, 1758) พบบริเวณหมู่เกาะฮาวายถึงแอฟริกา, หอยเต้าปูนลายผ้า (Textile cone: Conus textile Linnaeus, 1758) และหอยเต้าปูนทิวลิป (Tulip cone: Conus tulipa Linnaeus, 1758) พบบริเวณหมู่เกาะฮาวายถึงทะเลแดง, หอยเต้าปูนลาย (Striated cone: Conus striatus Linnaeus, 1758) พบบริเวณอินโดแปซิฟิก จนถึงออสเตรเลีย ในประเทศไทยนั้นก็มีหอยเต้าปูน เช่นกัน เช่น หอยเต้าปูนลายแผนที่พบทางฝั่งทะเล อันดามัน หอยเต้าปูนลายผ้าพบที่จังหวัดชลบุรี จันทบุรี และตราด หอยเต้าปูนจะมีการดำรงชีวิตโดยเป็นสัตว์ ที่ต้องกินสัตว์อื่นเป็นอาหาร (carnivorous) โดยทั่วไป จะพบคืบคลานอยู่ตามพื้นทรายในแนวปะการังหรือ พื้นที่ใกล้เคียง อาจพบอยู่ตามซอกหินปะการังก็ได้ ส่วนใหญ่มักจะชอบฝังตัวอยู่ใต้พื้นทรายในตอนกลางวัน และออกหากินในเวลากลางคืน แต่ในบางพื้นที่ก็ สามารถพบได้ในเวลากลางวันเช่น ในแนวปะการัง ของเกาะต่าง ๆ ในหมู่เกาะช้างจังหวัดตราด หอยเต้าปูน จะสามารถรับรู้ว่ามีเหยื่อได้จากการสัมผัสจากระบบ สัมผัสพิเศษ เรียกว่า chemoreceptor ซึ่งจะอยู่บริเวณ ท่อน้ำเข้า-ออก (siphon) เราอาจแยกประเภทหอยเต้าปูน ได้เป็นกลุ่มใหญ่ตามลักษณะการกินอาหารดังนี้
                 พวกที่กินปลาเป็นอาหาร (Piscivorous) หอยเต้าปูนที่จัดอยู่ในกลุ่มนี้จะเป็นพวกที่อันตราย และมีพิษร้ายแรงที่สุด เพื่อป้องกันไม่ให้เหยื่อว่ายหนี ไปไกล พิษจะมีผลโดยตรงต่อระบบประสาทของสัตว์มี กระดูกสันหลัง (Vertebrate) เหยื่อของหอยเต้าปูน ชนิดนี้ได้แก่ ปลาบู่จิ๋ว, ปลานกแก้ว ฯลฯ พิษของหอย กลุ่มนี้สามารถทำอันตรายต่อคนจนถึงแก่ชีวิตได้ทีเดียว หอยเต้าปูนในกลุ่มนี้ได้แก่ หอยเต้าปูนลายแผนที่, นั่นเอง เมื่อยิงออกไปแล้วเข็มพิษอันใหม่ก็จะเคลื่อน เข้ามาแทนที่ แม้ว่าในระยะการยิงเข็มพิษจะไกลไม่เกิน หนึ่งฟุต แต่งวงของหอยเต้าปูนซึ่งยืดได้ไกลกว่า ความยาวของเปลือก 2-3 เท่า บวกกับความเร็วและ ความคมของเข็มพิษที่สามารถเจาะทะลุได้แม้กระทั่ง ชุดดำน้ำ ก็สามารถสยบเหยื่อได้โดยง่ายดังนั้นหอยเต้าปูนจึงอาจ ฝังตัวอยู่ใต้พื้นทรายแล้วโผล่งวงออกมา คอยดักยิง เหยื่อที่ผ่านมา เมื่อเหยื่อถูกเข็มพิษจะเป็นอัมพาต หอยเต้าปูนก็จะค่อย ๆ ใช้งวงดูดเข้าไปทั้งตัว แล้ว จึงย่อยกระบวนการนี้อาจใช้เวลานานเป็นวันเลยที เดียว ก่อนที่หอยจะพ่นก้างปลา ซึ่งย่อยไม่ได้ออกมา  

ย้อนกลับ